Skip to content

Hoe mijn ouders elkaar weer respecteerden

Giulia
16 jan 2018

Zeven jaar geleden zijn mijn ouders gescheiden. Ik was toen acht. De scheiding was in het begin best heftig, omdat mijn moeder boos was op mijn vader en mijn vader vooral de schuld bij mijn moeder legde.

Mijn ouders gingen scheiden, omdat mijn vader was vreemdgegaan met een collega, die overigens nog steeds zijn vriendin is en waar hij nu twee zoontjes mee heeft. Toch heb ik de scheiding niet als heel heftig ervaren. Mijn moeder steunde me in alles wat ik deed. Als ik meer naar mijn vader wilde mocht ik meer naar mijn vader en als ik er niet heen wilde hoefde ik er niet heen.

Ik was boos op mijn vader omdat hij mijn moeder had bedrogen, maar ook omdat hij hiermee ons hele gezin had bedrogen. Toch vergaf ik hem snel, omdat ik altijd al een vaderskindje was en hij natuurlijk ook gewoon mijn vader bleef. Mijn ouders zagen snel in dat ze mij en mijn broertje geen kant konden laten kiezen en dat we hen allebei gewoon vaak wilden zien. Gelukkig respecteerden ze dat, beseften ze dat ze samen twee kinderen hadden en  begonnen ze ook weer beter met elkaar om te gaan.

Zo appten mijn ouders vaak over ons, over hoe het met ons ging op school bijvoorbeeld. Al snel regelden ze alles weer samen. Als mijn moeder me ergens niet kon ophalen vond ze het niet meer moeilijk om mijn vader te vragen om dat even te doen en dat soort kleine dingetjes gingen door de jaren heen steeds beter. Zelfs met verjaardagen en andere feestdagen, zoals kerst, organiseerden ze dit samen en kochten ze samen cadeaus voor mij en mijn broertje. Als mijn vader nu langs komt om mij even te helpen met wiskunde vraagt mijn moeder zelfs of hij mee-eet.

Twee ouders die niet meer bij elkaar zijn omdat dat beter was, maar wel goed met elkaar omgaan is het beste wat je je kan wensen in zo’n situatie. En daar ben ik heel tevreden mee.

Giulia (15)