Villa’s 50 ‘Ik ben niet alleen’

dewi
01 okt 2015

‘Maar op zondagmiddag kwart voor zes

Pak ik al m’n spulletjes

Mijn huiswerk en mijn kleren

En ik kijk nog even rond

Beneden wacht mijn vader,

maar ik treuzel vaak expres

Omdat ik hem pas weer zie

Vrijdag middag kwart voor zes’

2006. Ik ben vijftien jaar. Het is een traditie om ieder jaar de nieuwste ‘Kinderen voor Kinderen’ te kijken. Ze maken er altijd zo’n toffe show van en ondanks dat ik al vijftien ben, droom ik er nog steeds van dat ik een keer met ze mee mag doen.

Ook vandaag kijken we weer. Lekker met chips en mijn broertjes op de bank. Dit jaar is het extra leuk, want een van mijn broertjes stond in het publiek. De show begint en na een aantal nummers start het liedje ‘Twee Dromen’.

Op het moment dat ik doorhad waar het over ging, schoot ik vol. Zo herkenbaar. Ik heb altijd al moeite gehad met het heen en weer verhuizen tussen mijn ouders. Ondanks dat het allemaal op een goede manier ging, vond ik het altijd zo balen dat ik van de ene naar de andere ouder moest. Wat daar nog eens bij kwam is dat ik me super rot voelde als ik papa of mama moest ‘achterlaten’.

Met dit liedje van ‘Kinderen voor Kinderen’ voelde ik me gesteund. Ik kende nog niemand met gescheiden ouders en ik praatte er niet over. Had geen idee dat ik er moeite mee had. Dit liedje opende mijn ogen; er zijn andere kinderen met gescheiden ouders en zij voelen hetzelfde als ik.

Jarenlang heb ik gehuild als ik naar dit liedje luisterde. Zelfs nu, bijna tien jaar later, geeft het me nog steun. Ik ben niet alleen.

Dewi (24)