Buddy in de spotlight – Marlon (23)

Eva
05 jun 2018

Marlon (23) is een van de ervaringsdeskundigen die als Buddy actief is bij Villa Pinedo. Eva (19) interviewde haar hierover.

Hoe oud was je toen je ouders gingen scheiden?

Ik was ongeveer 5 jaar toen mijn ouders gingen scheiden. Heel jong, dus van de scheiding zelf weet ik niet zo veel meer (of eigenlijk niets). Van het leven met gescheiden ouders weet ik echter alles.

Hoe ben je bekend geraakt met Villa Pinedo?

Ik ben bekend geraakt met Villa Pinedo door mijn studie. Ik studeerde Sociaal Juridische Dienstverlening en daarbij volgde ik echtscheidingsrecht. Villa Pinedo werd daar besproken. Ik ben op de website gaan kijken en wist meteen: daar wil ik onderdeel van uitmaken.

Waarom wilde je graag Buddy worden?

Toen ik Villa Pinedo leerde kennen bestond het Buddyproject nog niet, dus overwoog ik om op andere wijze bij de stichting betrokken te zijn. Omdat ik toen in Groningen woonde, is het er eerst niet van gekomen. Toen het Buddyproject opgezet werd, heb ik mij meteen aangemeld. Zo kon ik vanuit Groningen toch helpen, omdat het via de app gaat. Op zo’n laagdrempelige manier toch een verschil kunnen maken, dat leek me super.

 Wat is de beste tip die je als Buddy aan een kind hebt gegeven?

Ik heb een meisje begeleid die veel aannames maakte en alles zelf invulde. Ik heb geprobeerd haar te stimuleren om het gesprek aan te gaan met haar ouders en broertjes/zusjes, om te vertellen hoe zij dingen ziet en beleeft en waar zij onzeker van wordt. Vaak is het antwoord dat kinderen zelf bedenken in hun hoofd vele malen erger dan de werkelijkheid. Door die dingen uit te spreken kun je veel nare gevoelens wegnemen.

Ik probeer echt altijd om kinderen die ik begeleid zelf op een andere manier naar dingen te laten kijken, zonder ze het gevoel te geven dat ik ze niet geloof of ze ongelijk hebben. Hun beleving is op dat moment hun waarheid en moet daarom altijd serieus genomen worden, maar het is ook belangrijk als Buddy de problemen niet te versterken door heel erg mee te gaan in het verhaal.

Wat zijn de do’s en don’ts voor het helpen/steunen van een kind van gescheiden ouders?

Praten helpt altijd. Niet alleen over de scheiding, het is soms juist fijn om over koetjes en kalfjes te kunnen praten. Dus onverwacht een berichtje sturen, of vragen hoe de voetbalwedstrijd ging. Kinderen die in een scheidingssituatie zitten kunnen soms een eenzaam gevoel hebben (bijvoorbeeld door alle veranderingen die een scheiding met zich meebrengt, of door een nare sfeer thuis). Toch kunnen ouders daar niet altijd wat aan doen. Je kunt als omstander dus erg helpen door het kind te laten merken dat er altijd een onafhankelijk persoon is waar hij/zij gewoon even mee kan kletsen, of juist een goed gesprek mee kan voeren.