Scheidhelden!

Sophie Franken
05 dec 2020

Elke maand interviewt Buddy Jesse een professional uit scheidingsland. Deze maand trappen we af met niemand anders dan onze eigen Marsha Pinedo!

Had je ooit verwacht dat er op dit moment maar liefst 400 vrijwilligers zouden zijn?

Eigenlijk had ik geen idee hoe het Buddyprogramma zich zou gaan ontvouwen. Ik voelde wel heel duidelijk wát ik wilde creëren: een plek waar kinderen met gescheiden ouders 1 op 1 met elkaar konden chatten zodat elk kind vanaf 10 jaar bij iemand terecht kon en zich niet alleen hoeft te voelen. Het begon dus met een droom, zo beginnen alle mooie dingen in het leven. Dromen kunnen werkelijkheid worden dus blijf vooral altijd dromen.

Ik kreeg veel commentaar van mensen die het een slecht idee vonden, het zou niet werken voor jongeren blabla, maar dat was ook al zo toen ik Villa Pinedo 10 jaar geleden startte. Het motiveerde mij om te laten zien dat het wel werkt.

Bij de start van het Buddyprogramma had ik nooit verwacht dat we 4 jaar later met maar liefst 400 vrijwilligers zouden zijn, we begonnen in 2016 met 25 vrijwilligers. Ik voel me ontzettend trots! Dat we samen een plek hebben gecreëerd waar kinderen zonder toestemming van hun ouders, zelf, een Buddy kunnen aanvragen. Hoe tof is dat! Het aantal aanmeldingen blijft groeien. De aanmeldingen van de Buddy’s, maar ook van de kinderen die steun nodig hebben. Dat betekent dus dat er erg veel behoefte is aan hetgeen wat Villa Pinedo te bieden heeft.

Ik geloof heel erg in moeiteloosheid. Dingen die vanzelf gaan, kloppen. Die energie volgen en vertrouwen is mijn uitdaging in het leven.

– Er zijn een aantal mooie dingen uit jouw eigen ervaring voortgekomen, zoals Villa Pinedo. Hoe ga je in je eigen relatie om met jouw kennis als ervaringsdeskundige?

Ik ben van mening dat als je bepaalde gebeurtenissen in je jeugd niet verwerkt, het zich later altijd weer aanbiedt om alsnog te verwerken. Wat je niet verwerkt, herhaal je vaak. Daarom vind ik het ook zo belangrijk dat kinderen op vroege leeftijd hun ervaringen een plek kunnen geven en hun verhaal aan iemand kwijt kunnen.

In relaties komen altijd crisissen voor. Ken jij een relatie die alleen maar rozengeur en maneschijn is? Ik niet. Ik ben inmiddels 29 jaar met Guy, mijn man. Nog steeds ben ik blij met hem. En jazeker, wij hebben ook meerdere crisissen meegemaakt. Ik merkte dat ik 15 jaar geleden de gedachte had dat ik het heel gewoon vond dat wij ook een keer uit elkaar zouden gaan. En dan gaan mijn kinderen toch ook gewoon heen en weer? Dat was mijn ervaring van vroeger, mijn belevingswereld. Ik kende het niet, mijn ouders bij elkaar. Therapie en persoonlijke ontwikkeling hebben mij verder geholpen.

Het is volgens mij zo belangrijk om vervelende ervaringen te verwerken. Toch kan je nooit de garantie geven dat je nooit zal gaan scheiden. Dat soort dingen weet je helaas nooit van tevoren. Een relatie is een hele grote uitdaging. Je komt jezelf in je relatie altijd tegen. De vraag is of je het aangaat met jezelf of niet. Overal waar je gaat ben je zelf dus je kan maar beter een goede relatie met jezelf opbouwen.

– Als je een tip mag geven over het verwerken van een scheiding, wat zou dat dan zijn?

Krop niet op, praat over wat er in je omgaat en uit je emoties. Ik ben van mening dat je op de momenten dat je iets voelt (boosheid, verdriet, angst), dit een uitnodiging is om hier ruimte voor te maken. Het is makkelijk om gevoelens uit de weg te gaan door afleiding te zoeken (shoppen, blowen, keihard werken, eigenlijk alles waar ‘te’ voor staat), maar dan ben je waarschijnlijk aan het opkroppen. Wat ik probeer te doen als ik mij boos, verdrietig, angstig of wat dan ook voel, hier ruimte voor te maken. Dat is een keuze. Het heeft mijn leven in ieder geval veel gebracht. Wat ik doen (lukt me zeker niet altijd) is om te stoppen waar ik mee bezig ben als heftige emoties zich aandienen en ruimte te maken. En dan te voelen wat ik voel. Vaak duurt het niet langer dan een paar minuten en anders heb ik uren lang een knoop in mijn maag en weet vaak niet eens meer wanneer het begon. En mediteren heeft mij hierin ook veel gebracht.

– Wat zou je willen meegeven aan de Buddy’s in deze bijzondere (soms moeilijke) tijden?

Blijf je vooral verbinden op de manieren die wél kunnen. Als je je eenzaam voelt of als je ergens niet uit komt kunnen jullie altijd bij een van ons terecht. Weet ook dat je véél meer kracht in je hebt dan je denkt. Er is nog heel veel onaangeboorde kracht die we nog in ons zelf moeten ontdekken, dat vind ik het allerleukste in het leven! En als je het leuk vindt om een keer te kletsen, kan je mij gewoon bellen.