Het liefste wil ik dat m’n ouders een praatje maken

Emmeline
11 jan 2018

Toen ik vanmorgen naar huis fietste, omdat ik bij een vriendin had gelogeerd, zag ik het alweer: de hardlopers. Tegen hardlopen heb ik helemaal niks, ik vraag me alleen af of ze expres een januari hard gaan lopen; een soort mentale steun dat ze in 2018 écht gelijk beginnen? Of willen ze de mensen die nog terugkomen van het uitgaan op oud en nieuw even goed confronteren aan de verschillende starten van hun jaren? Maar die reden zou wel heel wreed zijn.

Een januari, de tijd van de goede voornemens, dus. Goede voornemens beginnen met dingen die voorheen niet goed gingen, vandaar dat je ze wil gaan verbeteren. Maar wat waren dan mijn dingen die in 2017 niet heel goed gingen, maar waar ik wel veel van heb geleerd? En wat is er juist verbeterd?

Ten eerste is de communicatie tussen mijn ouders nog steeds net zo slecht als het al jaren is, maar de communicatie tussen mij en mijn ouders gaat beter. Ik heb nu een groepschat aangemaakt met mijn vader én mijn moeder erin. Dat zij er niet zoveel in zeggen maakt mij niet uit, want het is voor mij wel heel handig met bijvoorbeeld dingen voor in hun agenda, ik hoef alles maar één keer te zeggen.

Mijn wisselschema tussen het huis van mijn moeder en vader is op het moment naar mijn mening helemaal niet fijn. In 2018 wil ik streven naar een wisselschema die de perfectie nabij is!

Ik hoop dat ik zelf minder stress ervaar als mijn ouders op dezelfde plek zijn, dat ik niet het gevoel heb dat ik moet kiezen met wie ik na mijn sportwedstrijd een praatje maak.

Wat ik ook goed vond gaan is mijn eigen orde. Het lijkt wel alsof ik steeds iets minder vaak vergeet iets mee te nemen van het ene naar het andere huis.

Het allerliefste zou ik willen dat mijn ouders samen een praatje maakten, en elkaar gedag zeggen. Maar dát is volgens mij meer een puntje voor op hun goede voornemenslijstje. 

Emmeline (15)